Πέμπτη 26 Μαΐου 2011
Τρίτη 24 Μαΐου 2011
Κώστας Σπαθαράκης, Τι παίζουν τα μεγάφωνα
Μας εξιστορούν ότι παλιότερα η πολιτική στράτευση, σε κάθε της μορφή, συνδεόταν με κάποιες βεβαιότητες: συγκροτημένη ανάλυση για την κοινωνία, σταθερή αντίληψη για το τι πρέπει να γίνει, τι είναι σωστό και τι λάθος, ποιος είναι ο σκοπός. Ακόμη περισσότερο ότι η εμπλοκή με την πολιτική δράση προϋπέθετε και συνεπαγόταν κώδικες, κοινές αισθητικές εμπειρίες και συμφωνημένα υπονοούμενα.
η συνέχεια στην έντυπη λεύγα
Δευτέρα 23 Μαΐου 2011
Γιώργος Καράμπελας, Τα κλειστά επαγγέλματα ανοίγουν: Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα
Μέχρι το περασμένο φθινόπωρο ήταν οι φορτηγατζήδες, μέχρι πρότινος ήταν η (κατά Μνημόνιο) «συμμορία των πέντε»: δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, μηχανικοί-αρχιτέκτονες, φαρμακοποιοί, ορκωτοί λογιστές. Αυτούς καλούνταν να αναγνωρίσει η κοινή γνώμη ως τα διαβόητα «κλειστά επαγγέλματα», τις «συντεχνίες» εκείνες που επωφελούνται από μύριους προστατευτισμούς προκειμένου να αρμέγουν τον «κοσμάκη» και να συντηρούν στο διηνεκές προνόμια «κάστας». Διότι, λέει ο νεοφιλελεύθερος μύθος, όλα σαρώνονται προς όφελος του καταναλωτή ιδιώτη, όλα μεταρρυθμίζονται –τουτέστιν απορρυθμίζονται– για να καθαιρεθούν οι προύχοντες υπανάπτυκτων κοινωνικών και οικονομικών δομών. Ηθικό δίδαγμα: στη φάρμα της αγοράς, όλα τα ζώα είναι ίσα. Με την εξής υπενθύμιση, ωστόσο, την οποία αποσιωπά διακριτικά αλλά απαρέγκλιτα ο μύθος μας: τα γουρούνια είναι πάντα πιο ίσα από τα άλλα ζωντανά.
η συνέχεια στην έντυπη λεύγα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
