Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρήστος Τσάκας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρήστος Τσάκας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 31 Μαΐου 2012

Χρήστος Τσάκας, Οι εκλογές, το κίνημα και η καυτή πατάτα της αντι-ηγεμονίας

Το έδαφος
Ας ξεκινήσουμε με μια κοινοτοπία: το εκλογικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να ερμηνευτεί εάν δεν σταθμίσουμε τις εξελίξεις που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα και την Ευρώπη τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτή η απλή παραδοχή ωστόσο, στην οποία θεωρητικά θα μπορούσε να συμφωνήσει «κάθε λογικός άνθρωπος», δεν φαίνεται να είναι και τόσο αυτονόητη. Κι αυτό γιατί είναι σαφές ότι η χρονική στιγμή κατά την οποία πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές βρίσκεται εντός μιας περιόδου που μπορεί να ξεκίνησε δυο χρόνια πριν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται να τερματίζεται άμεσα. Και όπως κάθε περίοδος που βιώνεται παροντικά είναι πολύ δύσκολο να αποτιμηθεί…

η συνέχεια στην έντυπη λεύγα

Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011

Χρήστος Τσάκας: Η χιλιαστική ουτοπία της χιλιανής «Μεταπολίτευσης»


Φτάσατε τη χώρα σ’ αυτό το σημείο, όχι γιατί ήσασταν ανίκανοι,
όχι γιατί ήσασταν απατεώνες –εγώ δεν μπαίνω σ’ αυτές τις λογικές–,
αλλά γιατί φοβηθήκατε να κυβερνήσετε. Φοβηθήκατε κοιτάζοντας
προς τη μια πλευρά… [δείχνοντας προς την Αριστερά, σ.σ.]
Γ. Καρατζαφέρης, από το βήμα της Βουλής, 6.5.2010


Η παραπάνω αποστροφή του λόγου του αρχηγού του ΛΑΟΣ, την ημέρα που επικυρώθηκε η ληξιαρχική πράξη θανάτου της Μεταπολίτευσης, πέρα από το να υπενθυμίζει για πολλοστή φορά τον βαθιά συστημικό χαρακτήρα της ελληνικής ακροδεξιάς, και πόρρω απέχοντας από το να αποτελεί ακραία εκδοχή του κυρίαρχου λόγου, παρατίθεται εδώ ακριβώς ως μια διαυγής έκφραση των πολιτικών και ιδεολογικών αναστοχασμών των κυρίαρχων τάξεων.[1] Αναστοχασμών που αφορούν όλο το εύρος των επιλογών, των πρακτικών, των πολιτικών και, σε τελική ανάλυση, των στρατηγικών εκπροσώπησης που δοκιμάστηκαν στο πλαίσιο της μεταπολιτευτικής Δημοκρατίας. Στη βάση όλων αυτών των προβληματισμών βρίσκεται μια ρητή ή, συνηθέστερα, υπόρρητη παραδοχή: η Μεταπολίτευση, «έτσι όπως έγινε», ήταν ένα «ιστορικό ατύχημα». Σε τι συνίσταται το ατυχές της μετάβασης από τη Δικτατορία στη Δημοκρατία; Η τελευταία προέκυψε από μια αναγκαστική όσο και ξαφνική κατάρρευση του στρατιωτικού καθεστώτος, τον Ιούλιο του 1974, επιβάλλοντας σοβαρές πολιτικές (κατά βάση) υποχωρήσεις του αστικού πολιτικού προσωπικού προς την Αριστερά και το λαϊκό κίνημα.[2]

Σάββατο 21 Μαΐου 2011

Χρήστος Τσάκας, Εικόνες από το αγγλοσαξονικό παρόν μας...

Ο ορισμός της ημερήσιας διάταξης και η ανάδειξη του (εκάστοτε) απόλυτου κακού αποτελεί προνόμιο όσων έχουν στη διάθεσή τους τα μέσα διαμόρφωσης της κοινής γνώμης – ή, λιγότερο εργαλειακά, όσων έχουν με το μέρος τους το συσχετισμό δύναμης και διαθέτουν την πρωτοβουλία των κινήσεων στο πεδίο του κοινωνικού ανταγωνισμού. Λίγοι ίσως θα θυμούνται σήμερα ή θα έβρισκαν συνεπή με την τρέχουσα δαιμονοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων, την εκτεταμένη αποτίμηση της περασμένης δεκαετίας από το περιοδικό Time, σύμφωνα με την οποία ένας από τους κύριους υπευθύνους της ραγδαίας φθοράς της αμερικανικής υπερδύναμης, που επιταχύνθηκε δραματικά με την κρίση του 2008-2009, υπήρξε το συνδικάτο της αυτοκινητοβιομηχανίας General Motors… («The Decade From Hell», περ. Time, 7.12.2009)

η συνέχεια στην έντυπη λεύγα

Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011

Χρήστος Τσάκας, ΝΕΟΓΑΛ : «business as usual»;

Όταν τον περασμένο Νοέμβριο δημοσιευόταν η κατάταξη «Doing Business 2011» της
Παγκόσμιας Τράπεζας, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα κατρακυλούσε στις τελευταίες θέσεις
από άποψη επιχειρηματικού περιβάλλοντος, ο Χριστόφορος Σεβαστίδης, μέλος της Διοίκησης του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Γαλακτοκομικών Προϊόντων (ΣΕΒ-ΓΑΠ) δήλωνε στην εφημερίδα Μακεδονία ότι «βασικός ανασταλτικός παράγοντας είναι η έλλειψη επιχειρηματικού οράματος, αλλά και η απουσία προϋποθέσεων για την ανάπτυξη του επιχειρείν. Τη γραφειοκρατία τη συναντάς σε πρώτο επίπεδο. Αμέσως μετά συναντάς το υψηλότατο εργατικό κόστος, αλλά και τη μικρή αγορά της χώρας μας.»

η συνέχεια στην έντυπη λεύγα