Alèssi Dell’Umbria: Μασσαλία: από λιμάνι, θεματικό πάρκο (Συνέντευξη στη Μόρφω Μπεληγιάννη)

Ο Alèssi Dell’Umbria είναι δοκιμιογράφος και ιστορικός της πόλης της Μασσαλίας. Το 2006 δημοσίευσε την Histoire universelle de Marseille: de l’an mil à l’an deux mille, μια συνολική επισκόπηση της ιστορίας της μεσογειακής πόλης, με κέντρο τη βία που ασκείται στον αστικό ιστό και τους κατοίκους των λαϊκών τάξεων. Έχει επίσης γράψει για την εξέγερση των παρισινών προαστίων (C’est de la racaille? Eh bien, j’en suis!, 2006, αναδημ. ως La Rage et la révolte, 2010 ) και έχει σκηνοθετήσει το ντοκυμαντέρ Le vent de la révolte (2014), με θέμα την καταστροφή που επέφεραν τα αιολικά πάρκα στον ισθμό του Tehuantepec, στην Οαχάκα του Μεξικού. Στη συνέντευξη που έδωσε στη Μόρφω Μπεληγιάννη μιλά για τον θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας και την ανάπλαση εκτεταμένων τμημάτων της πόλης με αυτή την αφορμή, για τις προοπτικές του κέντρου των ευρωπαϊκών πόλεων, για τη μετανάστευση και τον φασισμό.

η συνέχεια στην έντυπη λεύγα

Ελένη Κυραμαργιού – Μόρφω Μπεληγιάννη: Με στόχο την προστασία του κοινωνικού συνόλου

Στην πόρτα του σπιτιού βρήκε τοιχοκολλημένη την ανακοίνωση της αστυνομίας· την Πέμπτη 17 Απριλίου 2014 οι δρόμοι θα έκλειναν και η κυκλοφορία θα απαγορευόταν στην πόλη αλλά και σε τμήμα του εθνικού οδικού δικτύου, τα σχολεία δεν θα λειτουργούσαν, ενώ υπήρχε σύσταση να παραμείνουν οι κάτοικοι στα σπίτια τους. Στρατιωτικός νόμος σε εφαρμογή, σκέφτηκε και χαμογέλασε. Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας που κρατούσε αναφερόταν στο ίδιο ακριβώς θέμα με εκτενή ρεπορτάζ, περιγραφές, σχόλια και απόψεις όλων των πλευρών.

η συνέχεια στην έντυπη λεύγα

Μόρφω Μπεληγιάννη: Μάθε μπαλίτσα

25 Σεπτεμβρίου 2013, ώρα 9 μ.μ.

Γεγονός: 1α. κτ. που συνέβη σε μια δεδομένη χρονική στιγμή ή σε μια συγκεκριμένη περίσταση· ενάντια στο οποίο δεν μπορούμε να αντιδράσουμε και που τελικά το αποδεχόμαστε· οριστικό, τελεσίδικο β. (συνήθ. πληθ.) για γεγονότα με ιδιαίτερη σημασία και σπουδαιότητα, δημιουργεί συζητήσεις, κάνει ντόρο, είναι κτ. ξεχωριστό. 2. για κτ. αναμφισβήτητο…

Ενώ στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας η αναμέτρηση Παναθηναϊκού – Εργοτέλη για την 1η αγωνιστική της 2ης φάσης του Κυπέλλου Ελλάδος φαίνεται να λήγει 2-1, οι κάτοικοι της οδού Αρματολών και Κλεφτών στέκουν μπερδεμένοι.

η συνέχεια στην έντυπη λεύγα

Μόρφω Μπεληγιάννη: 17…+ 3 στιγμές της άνοιξης

Η Διοικητική Επιτροπή του Εργατικού Κέντρου Πειραιά την 1η Μαΐου 1919 συνέστησε «εις όλους τους εργάτας να αποφύγουν οιανδήποτε κίνησιν ή εκδήλωσιν διά το παρόν έτος κατά την Πρωτομαγιάν και αρκεσθώσιν εάν το κρίνωσιν αι οργανώσεις των σκόπιμον εις μίαν διά ψηφίσματος διαμαρτυρίαν κατά της κρατούσης Κεφαλαιοκρατίας συνοδευομένην με τους συναδελφικούς προς τους εργάτας όλου του κόσμου χαιρετισμών των». Ο απεργιακός «διάκοσμος» του φετινού Μάη υποστηρίχθηκε –από πλείστους όσους– ότι έφερε κάτι από το «γούστο» του παλιού, υπό την έννοια ότι το «παλιό αντικείμενο»-απεργία, διαμεσολαβημένο από τη νομιμότητα, φάνηκε να χάνει τις πρωτογενείς του λειτουργίες ως κλαδική ή/και γενικευμένη διακοπή της παραγωγής, δηλαδή της παραγωγής εμπορευμάτων με χρηστική και ανταλλακτική αξία και να αποκτά σχεδόν αποκλειστικά αξία «αισθητική», αξία παράγωγη, αξία συμβολική.

η συνέχεια στην έντυπη λεύγα

Μόρφω Μπεληγιάννη: Η πέμπτη «του λύκου» ή αλλιώς εργαζόμενος με μπλοκάκι

Όσοι έχουν περάσει χρόνια ή έστω μήνες της ανήλικης ή ενήλικης ζωής τους στα ωδεία είναι πολύ πιθανό να θυμούνται ότι τα περισσότερα εγχειρίδια ιστορίας και θεωρίας της μουσικής δεν παραλείπουν να υπογραμμίζουν την κομβική σημασία του «συγκερασμού» στην αρμονία της μουσικής. Σταθμός στη διαδικασία της εναρμόνισης υπήρξε ο μερικός συγκερασμός, ο οποίος, αν και είχε ήδη επιλύσει μια σειρά αρμονικών διαφωνιών, εξακολουθούσε να παρουσιάζει ένα βασικό κουσούρι: η απόσταση μεταξύ δύο τονικών φθόγγων ήταν μεγάλη και έτσι, όταν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ένα διάστημα πέμπτης (σολ δίεση – ρε δίεση), αυτό να είναι έντονα «φάλτσο». Το ενοχλητικό και παράταιρο αυτό διάστημα έχει καταγραφεί στα «κιτάπια» της μουσικής ιστορίας ως πέμπτη «του λύκου». Ο πλήρης μουσικός συγκερασμός δεν άργησε όμως να ολοκληρωθεί, προκειμένου αφενός να αρθεί και αυτό το κακόηχο μουσικό διάστημα και αφετέρου να γεννηθούν τονικότητες αρμονικές. 

Μόρφω Μπεληγιάννη: Ο συνεταιρισμός, η Λαμία και η Λάμια

Τρεις λέξεις και η διάταξή τους, ως συνδηλώσεις μίας μόνο από τις πιθανές ερμηνείες των συνθημάτων, «Λαμιώτη, κλείνουν την τράπεζά σου, σειρά έχει το σπίτι σου… Μας κλέβετε την ιστορία». Συνθήματα τα οποία οι πρώην εργαζόμενοι της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λαμίας αντέταξαν «ηρωικά» την 25η Μαρτίου 2012, μία εβδομάδα μετά την απόφαση ανάκλησης της άδειας λειτουργίας της από την ΤτΕ. Ο «πρωτεργάτης» των συνεταιριστικών τραπεζών με υποκαταστήματα σε Λαμία, Αταλάντη, Μακρακώμη, Καρπενήσι και Άμφισσα, τίθεται σε ειδική εκκαθάριση και ο Γ. Προβόπουλος δηλώνει ότι τα ζητήματα των θέσεων εργασίας «δεν άπτονται της αρμοδιότητάς του», εγγυώμενος όμως ως αποκλειστικά «αρμόδιος» την ασφάλεια των καταθέσεων. «Παρα-χρήμα» και συγκεκριμένα στις 30 Μαρτίου 2012, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας αναλαμβάνει τη διαχείριση καταθέσεων και δανείων, ενώ οι 45 εργαζόμενοι της Σ.Τ.Λ. (22 χωρίς να λάβουν τις νόμιμες αποζημιώσεις) αναμένουν και απομένουν να «αυτοδιαχειρίζονται την κλοπή της ιστορίας».

η συνέχεια στην έντυπη λεύγα