Βιβή Αντωνογιάννη: Τεχνητή αναπνοή

Μια ανάσα πριν το σχηματισμό κυβέρνησης.
Μια ανάσα πριν το μεγάλο κομπρεμί.
Μια ανάσα πριν τις επαναληπτικές εκλογές.
Μια ανάσα πριν την «κατάρρευση» της ευημερούσας χώρας.
Μια ανάσα μετά το «αντιμνημονιακό» έπος.
Χωρίς ανάσα από την έφοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή.

η συνέχεια στην έντυπη λεύγα

Στέφανος Βαμιεδάκης: Επιστροφή στο χωριό: Το νέο success story

Πιστεύω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι αυτήν την εποχή στην ελληνική κοινωνία έχει γίνει μια βαθιά τομή, μια μεγάλη αλλαγή. Είναι μια βαθιά αλλαγή στα πρότυπα ζωής, της οποίας, επειδή βρισκόμαστε στο επίκεντρο της κρίσης, δεν μπορούμε ακόμα να κατανοήσουμε τις διαστάσεις της. Νομίζω ότι είμαστε σε μια εποχή μιας αντίστροφης πορείας, όπου ο μετεμφυλιακός μετασχηματισμός της ελληνικής κοινωνίας, με την περιβόητη αστυφιλία τις πρώτες τρεις δεκαετίες, από το ’50 μέχρι το ‘80, δίνει τη θέση του σε μια αντίστροφη πορεία αυτήν την εποχή. […] Πριν από μερικά χρόνια το όραμα ενός μέσου Έλληνα ήταν καταναλωτικά πρότυπα, καριέρα χωρίς ελεύθερο χρόνο, χωρίς προσωπική ζωή, που επέφερε την αλλοτρίωση. Σήμερα ο κόσμος απορρίπτει αυτό το πρότυπο ζωής, αλλάζει τα πολιτισμικά και βιοτικά του πρότυπα. Ζητά καλύτερη ποιότητα ζωής, καλύτερες ανθρώπινες σχέσεις σε μικρότερες κοινωνίες, μεγαλύτερη ασφάλεια και επιστροφή στις ρίζες.

Το παραπάνω απόσπασμα δεν προέρχεται από έκθεση μαθητή Λυκείου στις πανελλαδικές με θέμα «Πόλη και χωριό». Αντίθετα, πρόκειται για απόσπασμα από τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στις 27 Μαρτίου 2012 ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κ. Σκανδαλίδης (Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων: http://goo.gl/rR7qJ).

η συνέχεια στην έντυπη λεύγα

Χλόη Πετρίδου: «Ανεύθυνοι αγώνες, τέλος!» (Η ΕΕ ξεκαθαρίζει τους λογαριασμούς της με τα εργατικά δικαιώματα)

Εσωτερική αγορά über alles 

Από την υπογραφή των ιδρυτικών Συνθηκών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΟΚ, ΕΚΑΧ, ΕΚΑΕ) τη δεκαετία του ‘50 μέχρι σήμερα, οι επιχειρηματικές ελευθερίες και ο «ανόθευτος» ανταγωνισμός, δηλαδή οι ελευθερίες του κεφαλαίου, προηγούνται σε σχέση με τα δικαιώματα και μέτρα προστασίας της εργασίας. Η κατάσταση αυτή αποτυπώνεται τόσο στη δομή των Συνθηκών, όπου οι οικονομικές ελευθερίες έχουν περίοπτη θέση, ενώ λείπει αντίθετα μια λίστα θεμελιωδών ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, όσο και στα νομικά εργαλεία και το πεδίο δράσης της ΕΕ, που είναι αντίστοιχα ισχυρά και διευρυμένα στην περίπτωση των «οικονομικών ελευθεριών», με άμεσες εξουσίες κύρωσης, ενώ αντίθετα πολύ περιορισμένα στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής. Συναφώς, οι εταιρείες έχουν άμεση πρόσβαση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Λουξεμβούργου (ΔΕΕ), για να υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους που θίγονται π.χ. από αποφάσεις της Κομισιόν σε θέματα ανταγωνισμού, ενώ αντίθετα για τα συνδικάτα δεν υπάρχει καμία ειδική ούτε γενική πρόβλεψη για την υπεράσπιση των εργατικών κεκτημένων έναντι σε νομοθετήματα της ΕΕ που τα αποψιλώνουν.

η συνέχεια στην έντυπη λεύγα